محمودرضا فرخیان

صدای ما را از شکرستان ایران می شنوید... اگرچه ، شاید در مرز و بوم ما دیگر شنیدن صدایی مظلومیت تبدیل به آهنگی تکراری شده باشد. و نواختن بر این طبل چیزی جز ملالت به بار نیاورد...

خوزستان، شکرستان ایران با مساحتی بالغ بر64200 کیلومتر مربع وبا جمعیتی بیش از3746000 نفرو با داشتن سابقه ای چند هزارساله در کشت نیشکر در بر دارنده بزرگترین طرح توسعه تاریخ ایران (طرح توسعه نیشکر) به مساحت 84000 هکتار است که از این میان وسعتی بالغ بر 54000 هکتار از سینه آفتاب سوخته زمینهای خود را زیر بار کشت طلای سبز یعنی نیشکر می برد. و علاوه بر خودکفایی ایران از نظز شکر و فراورده های وابسته به نیشکر باعث ارتزاق مستقیم 14000 نیروی کار میشود که به گزارش استانداری خوزستان با اجرای مابقی این پروژه عظیم تعداد نیروهای این شرکت به 25000 نفر خواهد رسید.

ولی خوزستان همچن بغضی در گلوی جغرافیای ایران چند سالی است در زمینه این صنعت نیز جفاکش عوامل تزویرگر و رانت خواری است که مسلح به همه ابزارها و اهرمهای قدرت بوده که کمر به نابودی صنایع ایران بسته اند . به گونه ای که حلاوت شکر را در کام قشر کثیری از مردم این خته بدل به تلخای هلاهل نموده اند .

و این جزام شکر خوار آنچنان که چندین کارخانه قند همچون کارخانه قند دزفول را به محاق نابودی فرستاد و هزاران کار گر و چغندر کار و... را به بیچارگی کشاند امروز چنگ بر دیگر سرزمینهای سبز و شیرین خوزستان انداخته است.

بطوریکه روزانه دیدن تحصن قشر کثیری از کارگران خسته که نا امیدانه جلوی درب فرمانداری شوش و شوشتر و دزفول ایستاده اند و شنیدن تجمع این کارگران درب استانداری و مجلس شورای اسلامی یا دفتر آیت الله ... علاوه بر اینکه تعجب آور نیست بلکه تبدیل به امری طبیعی و روزمره شده است.

و درد زمانی دوچندان می شود که همواره در جلو چشم این مردمان کشتی های غول پیکر در کنار اسکله های خلیج فارس پهلو میگیرند و میلیون ها تن شک روارداتی را، با تعرفه صفر درصدی گمرکی ، که با مهر ورزی دولت نهم حواله شده است را روانه بازار می کنند.
و این کاهش تعرفه واردات یعنی از 130% به صفر درصد حدیث دیگری است از دولت کریمه احمدی نژاد نسبت به پاسخ گویی در قبال وعده هایش در زمینه کشاورزی.

یا شاید هم نتیجه وعده های وزیر محترم کشاورزی باشد که در سفر استانی هیئت دولت در خصوص برنامه ریزی های خود برای خوزستان که تصریح نمود بود خوزستان را بخش دامداری و کشاورزی به رتبه 1 تا 3 کشوری خواهد رساند!
واز طرف دیگر وزیر بازرگانی با ابراز خرسندی از این حجم واردات با تعرفه یاد شده حمایت نموده و از آن به عنوان اقدامی در جهت پایین آوردن قیمت شکر یاد کردند.

این حمایت و هم داستانی دولت نهم با مافیای شکر که البته برخوردار از کارآمدترین و نیرومند ترین اهرمهای قدرت در حاکمیت می باشند نتیجه ای جز نابودی صنایع نیشکرکه تا کنون در آن سرمایه گذاری ای بالغ بر 1300 میلیارد شده است نخواهد داشت. و صنعت و اقتصاد ایران را با مشکلات جدی تری رو به رو خواهد ساخت.

به طوریکه طی دو سال اخیر این روند توانسته است شرکت کشت و صنعت هفت تپه با حدود 47 سال قدمت و2500 کارگر را به ورشکستگی بکشاند. که مطمئنا با ادامه آن دامنه ورشکستگی به شرکتهای دیگر نیز کشیده خواهد شد.
که این دلایلی جز نتیجه ی نا کار آمدی دولتمداران ، اجرای شتابزده اصل 44 ، خودمانی سازی به جای خصوصی سازی صنایع ، داشتن امکان و اختیارات بی حد حصر برخی اشخاص و ارگانها و ... ندارد .

این چنین خواهد بود که دیگر بجای آن قند پارسی که تا دیروز طوطیان هند را شکر شکن می نمود امروز فریاد کارگران پارسی است که به بنگاله رود.
آری صدای ما را از شکرستان ایران میشنوید ...
از کنار کارگران بی مزد ، کارگران اخراجی ، کارگران در بند و کارخانه های ورشکسته ...