سخنرانی دكتر ولی الله شجاع پوریان در اهواز

خوز نيوز: نماینده پیشین مردم بهبهان در مجلس شورای اسلامی گفت : مجلس هفتم مکمل دولت نهم بود. دكتر ولی الله شجاع پوریان در نشستی با عنوان نا گفته های مجلس هفتم كه توسط سازمان دانشجويان و دانش آموختگان استان خوزستان برگزار شد به بيان نظرات خود پرداختند.
دكتر ولی الله شجاع پوریان یکی از نمایندگان اقلیت است که در مجلس هفتم به تعبیر همفکران اصلاح طلبش تمام توان و تلاش خود را برای آبرو داری این جریان سیاسی به کار گرفت تا وجه ای منصفانه  و معقول اصلاحات را در انتقاد به دولت نهم نزد مردم و افکار عمومی حفظ کند. نطق پیش از دستور او که در آخرین روز مجلس هفتم قرائت شد کارنامه دولت نهم را سوار بر موجی پر از خرافات، دروغ و جنجال نشان داد. این نماینده مجلس که از متحصنین در مجلس ششم نیز محسوب می شود امروز با حضور در جمع اصلاح طلبان خوزستان به بيان ناگفته هایی در خصوص  مجلس هفتم  پرداخت.

شجاع پوریان در این نشست با بیان اینکه مجلس هفتم برآینی و محصول انتخاباتی بود که جمع زیادی از نخبگان کشور در آن رد صلاحیت شدند، افزود: برای اولین بار بود  80 نفر از نمایندگانی که در ادوار گذشته سابقه نمایندگی داشتند به دلایل نامعلوم و مشکوک رد صلاحیت شدند و می توان گفت تکلیف کرسی های آن قبل از برگزاری انتخابات معلوم شد. این مجلس، مجلسی بود که با استفاده از مدیریت و مهندسی انتخابات ، نیروهای اصولگرا 240 تا 250 کرسی آن را تصرف کردند.
این نماينده پيشين مجلس افزود: یکی از معضلاتی که باعث نا بسامانی و عدم مدیریت در مجلس به وجود بیاید این بود که جمعی تازه وارد و نا آشنا به فضای پارلمانی و دموکراتیک وارد آن شدند. اغلب این افراد بدون هیچ سابقه سیاسی و فرهنگی حتی در جناح اصولگرا تا مدتی مشغول تجربه آموزی در زمینه های لازم در مجلس بودند. بخش زیادی از این نیروهای تازه وارد سابقه نظامی و امنیتی داشتند به طوری که مجلس هفتم تا مدتی با برخوردهای دستوری و فرماندهی اداره می شد.
شجاع پوریان شروع به کار مجلس هفتم را با توجه به پیشینه افراد تازه وارد دشوار عنوان کرد و گفت: به یاد دارم در روز اول مجلس هفتم که آقای موسوی لاری مشغول ارائه گزارش از انتخابات بود، فضای پر از غرور در بین نماینده گان اصولگرا حاکم بود .

سال اول مجلس و شروع حرکت قطار استیضاح ها در دولت خاتمی
نماینده سابق مردم شهرستان بهبهان در مجلس هفتم اظهارداشت: سال اول مجلس که مصادف با سال پایانی دولت خاتمی بود به درگیری و مچ گیری از دولت گذشت. استیضاح های مختلفی صورت گرفت که تنها قربانی آن هم خرم وزیر راه بود. این استیضاح سریعترین استیضاح مجالس بعد از انقلاب نام گرفت. بعد از آن نوبت به مرتضی حاجی وزیر آموزش وپرورش رسید که با تدبیر رهبری مبنی بر اینکه استیضاح ها در آن وضعیت و شرایط به صلاح مملکت نیست مسکوت ماند و قطار استیضاح ها از حرکت ایستاد.
وی خاطرنشان کرد: برخوردهایی که در کمیسیون ها و یا صحن مجلس با وزرا می شد همراه با تحقیر و نگاه طلبکارانه بود. قالب این یک سال، در یک فضای بسیار چالشی و تقابلی با دولت اصلاحات گذشت.
 پایان دوران تقابل و شروع حمایت به صورت افراطی از دولت
شجاع پوریان ادامه داد: از سال دوم مجلس و همزمان با روی كار آن دولت احمدی نژاد ، رویکردها تغيير كرد و در مقابل قانون شکنی های دولت، سکوت بر مجلس حاکم شد و دست از تقابل با دولت برداشت. مجلس هفتم به جز چند چشمه که در بحث عدم رای اعتماد به کابینه پیشنهادی احمدی نژاد و یا رد بعضی لوایح دو فوریتی دولت، در بیشتر موارد کارنامه ای ضعیف و پر از خطا داشت. این ضعف ها  مجلس هفتم را به یکی از ضعیف ترین، دنباله رو ترین و ناکارآمد ترین مجالس جمهوری اسلامی تبدیل شد. در اینجا بود که شان مجلس به عنوان فرمانده قوا و آنچه که در اندیشه حضرت امام خمینی (ره) به معنی طبعیت قوا از مجلس بود، عملی نشد و به پایین ترین جایگاه تنزل یافت.

حاکمیت امروز، به فکر بازسازی مجلس افتاده است
این نماینده مردم در هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی با اشاره به نشست نمایندگان مجلس هشتم با رهبر معظم انقلاب، اذعان داشت: در این نشیت ایشان نکته ای را عنوان کردند مبنی بر اینکه باید مجلس  استقلال خود را در تصمیم گیری ها حفظ کند و این فرمایش ایشان ناشی از ضعفی است که مجلس هفتم در دوران کاری خود به جا گذاشته است. ضعف حداد عادل در جهت مدیریت مجلس بسیار نمایان بود . ایشان یک شخصیت مثبت دانشگاهی و فرهنگی است نه یک سیاست مدار کارکشته.

 زرنگی باهنر و معامله با دولت نهم به ضعف مجلس دامن زد
این استاد دانشگاه تاکید کرد: وقتی که حداد رئیس مجلس شد برای همه اصلاح طلبان این سوال را به وجود آورد که ایشان چگونه می خواهند مجلس را مدیریت و هدایت کنند؛ بنابراین اولین نکته و مبنای تمام مشکلات مجلس هفتم با شکل گیری هئیت رئیسه آن آغاز شد. اما این موضوع در خصوص نایب رئیس اول کمی تفاوت دارد. باهنر آدم زرنگ سیاسی بود، او وارد معامله سیاسی با دولت شد و می توان به نوعی گفت؛ باهنر با زرنگی بر روی مجلس هفتم معامله کرد که فرایند آن منجر به ضعف در مجلس شد.
وی افزود: سکوت مجلس در مقابل انحلال سازمان مدیریت و برنامه ریزی که حتی با اعتراض دیوان عدالت اداری و سازمان بازرسی کشور مواجه شد برای همه جای سوال دارد. تغییر مکرر جداول برنامه چهارم، برداشت های فراوان از حساب ذخیره ارزی و ادغام یا انحلال بسیاری از شوراهایی که تاسیس آنها با مصوبات مجالس قبل صورت گرفت از دیگر مواردی است که ثابت می کند مجلس هفتم در مقابل این همه کارشکنی دولت سکوت کرده است.

مجلس هفتم بدون استراتژی چهارسال کار خود را گذراند
شجاع پوریان تصریح کرد: مجلس بدون هیچگونه استراتژی و برنامه ای دست به قانون گذاری می زد و به واقع نمی دانست که باید طی این چهار سال بر اساس چه الویت هایی عمل کند تا جایی که شاهد روزمرگی در بهارستان بودیم. قالب طرح هایی که ارائه می شد معمولا دو فوریتی بود به این معنی که طرح وارد شور نمی شود و نمایندگان با شتاب در خصوص طرح و لوایح تنها در صحن بحث می کنند.

عدم استقلال در رای نمایندگان به صورت عینی مشاهده می شد
 وی اظهارداشت: نمایندگان مردم به کرار بر اساس لابی های داخل و بیرون مجلس رای و دیدگاه خود را تغییر می دادند که به طور مثال می توان به استیضاح های نافرجام اشاره کرد. طرح هایی که با بیش از 200 امضاء به عنوان طرح های دو فوریتی تقدیم می شد اما پس از وعده هایی که از سوی برخی مدیران و وزرا برای حوزه های انتخابیه نمایندگان داده می شد در صحن علنی مجلس رای نمی آورد و در نتیجه از دستور کار خارج می شد.
مجلس در بعد نظارتی فلج بود
این عضو ارشد طیف اصلاح طلب در خصوص ضعف بعد نظارتی مجلس هفتم، گفت: بزرگ‌ترین ضعف مجلس هفتم از بعد نظارتی به‌دلیل دولت‌گرایی افراطی آن بوده و از این حیث یكی از ضعیف‌ترین مجالس بعد از انقلاب بوده است باید توجه داشت پس از قانونگذاری، مهم‌ترین وظیفه مجلس، نظام نظارت بر حسن اجرای قوانین و امور كشور است.
 شجاع پوریان  افزود: تردیدی نیست اگر بهترین قوانین نیز از تصویب مجلس بگذرد، در صورت فقدان ضمانت اجرایی عملا‌ نفع و سودی عاید جامعه و مردم نمیشود.متاسفانه در مجلس هفتم به دلیل انفعال و ضعف هیات‌رئیسه، شمشیر نظارت مجلس كه دائما باید تیز و بران باشد، كند و زنگ‌زده شد به طوری که طولا‌نی شدن زمان طرح سوالا‌ت، عدم حضور به‌موقع وزرا برای پاسخگوی به بهانه‌های جلسه و مسافرت با رئیس‌جمهور و...، فقدان اراده جدی در نهایی شد تحقیق و تفحص‌ها، بازپس ‌گیری استیضاح‌ها با دخالت هیات ‌رئیسه و نفوذ پذیری نمایندگان و تغییر مكرر دیدگاه‌های آنان از مجلس، شیر بی‌دم و یال و اشكمی ساخت كه هیچ فرد و دستگاهی از آن واهمه و باكی نداشت.
به گفته وی، دولت با گردن کلفتی و قلدوری از اجرای مصوبات قانونی مجلس شانه خالی می کرد.اما باید توجه داشته باشیم که مقصر امروز این نابسامانی ها در کشور پیش از آنکه دولت باشد مجلس هفتم است. اگر نقدینگی و تورم در کشور زیاد شد محصول مجوزهايی است که مجلس هفتم برای برداشت از حساب ذخیره ارزی به دولت نهم داده و در موارد این چنینی روی خوش به دولت نشان داد و به تعبیری می توان گفت؛ مجلس هفتم قرینه و مکمل دولت احمدی نژاد بود.

دولت گرایی افراطی به جایگاه و شان مجلس ضربه زد
وی با بیان اینکه سال نخست حیات مجلس هفتم، مقارن با سال پایانی دولت خاتمی بود، ادامه داد:رویكرد این مجلس با دولتی كه پای آن آفتاب لب بام بود با شداد و غلا‌ظ رفتار بود و در حوزه اقتصاد، با تثبیت قیمت‌های حامل انرژی به بهانه جلوگیری از فشار تورمی به مقابله با دولت برخاست. دولت گرایی افراطی مجلس باعث شد که این نهاد مدنی از وظیفه اصلی خود در زمینه نظارت غافل بماند.
شجاع پوریان مدعی شد: امروزه مجلس شورای اسلامی در پایین ترین و نازلترین زمان خود در بعد از انقلاب اسلامی قرار گرفته است. مجلس هفتم، دولت گرایی افراطی دارد و به صورت همه جانبه از دولتی كه فراوان ضعیف و پرنقد است حمایت می كند، ضمن آنكه ما در مجلس ششم نقد از دولت را فراموش نکرده بودیم.

 بی اعتنایی نماینده گان به حقوق شهروندی، دنباله روی از دولت نهم بود
این عضو فراکسیون اقلیت مجلس با اشاره به اینکه نمایندگان مجلس هفتم به تجمعات و تحصن هایی که توسط مردم در مقابل مجلس می شد توجهی نمی کردند، عنوان کرد: بیشترین تجمعات از سوی جامعه فرهنگی و دانشگاهی در مقابل مجلس صورت گرفت، اما به هیچ وجه اعضای هئیت ریسه برای دلجویی هم در میان آنها حاضر نشدند و در اینجا بود که اقلیت مجلس به پناه گاه این قشار تبدیل شد.
وی بااشاره به اینکه مجلس هفتم که در یک شرایط استثنایی و با انتخاباتی مهندسی شده در جمهوری اسلامی به وجود آمد، تاکید کرد: هیچگاه شان و جایگاه مجلس به این مقدار که در دوره هفتم تنزل پیداه کرد در نزد مردم ناچیز و کم نبود. جایگاه مجلس به حدی پایین بود که رئیس جمهور از ارائه گزارش قانونی سالیانه دولت در خصوص پیشرفت برنامه چهارم شانه خالی می کرد و وزرا از پاسخ دادن به سوالات نماینده گان خودداری می کردند.
شجاع پوریان اذعان داشت: بسیاری از استیضاح ها و تحقیق و تفحص ها در دولت ناکام ماند و در مجموع مجلسی ضعیف، ناکارآمد و دنباله رو را داشتیم؛ در هر صورت امید واریم این مجلس دیگر در جمهوری اسلامی تکرار نشود.